İnsanlık tarihine dair anlatılar çoğu zaman maddi dönüşümler üzerinden kurgulanır. Örneğin tarımın başlaması, hayvanların evcilleştirilmesi ya da kalıcı yerleşimlerin inşası gibi kırılma noktaları merkeze alınır. Oysa son yıllarda Güneydoğu Anadolu’da ortaya çıkarılan arkeolojik veriler, bu doğrusal anlatının eksik olduğunu düşündürmektedir. Özellikle Karahan Tepe, bana göre yalnızca bir yerleşim alanı değildir. İnsan zihninin kolektif biçimde örgütlenmeye…